Sürmeli yeşil gözlerinde ürkek bir bakış, utangaç...Tatlı bir gülümseme esmer yüzünde....Belli ki rengarenk kıyafeti gibi küçük dünyası...

Çıplak ayaklarında varlığı yokluğu belli olmayan eski bir terlik...Dirseklerine kadar kınalı kolları.. Süslemeli küçük elleri; bomboş...Ama gülümsüyor Alina...

Kabil nehrinin kenarında sel sularının köprüleri aÅŸtığına ÅŸahit olan çocuklar...Yıkılmış evler, toz duman arasında rengarenk hayalleri ile gezinen çocuklar...Bayramda bir ÅŸeker ile dünyaların kendisinin olduÄŸu masumlar…Gözlerine baktığımda gördüm…Pakistan'ın pak, cömert, onurlu çocuklarını…

 

 

Nisatta’da 17 yaşında esmer bir delikanlı...Elinde kriket sopası, gözü topta..Kriket takımı kurmuÅŸ tozlu, yıkık köy meydanlarında...Açık sözlü, cesur...”Biz zayıf bir takımız, Ä°ngiltere güçlü” diyor. “Support Turkey, not US NGO's” (Türk STK’larını destekliyoruz, ABD’ninkileri deÄŸil) diyor gözlerinde Türkiye sevgisi... Adı Zakirullah...

PeÅŸaver yolunda bir ÅŸoför... Adı Muhammed…Uzun entarisi ile düşünceli yüzünde hüzün dolu bir gülümseme...Yol uzun ve zorlu… Pakistan'dan Afganistan'a sevkiyat yapan, saldırıya uÄŸramış NATO tankerlerinin önünden geçiyoruz...Yol kenarına saçılmış onlarca simsiyah olmuÅŸ tanker, bölgedeki güvenlik tehdidinin de delili aynı zamanda .... Onlarca kiÅŸinin öldüğü cami saldırısı aslında insansız hava araçlarının iÅŸi diyor yorgun bir bakışla...Sel yardımları deyince umutsuz bir gülümseme yüzünde...Devlete verilen yardımların halka ulaÅŸtırılmasında sıkıntılar yaÅŸanıyor diyor...Yolsuzluk diyor, rüşvet diyor, iç çekiyor...

BeÅŸir adında 45-50 yaÅŸlarında Pakistanlı bir milletvekili…Beyazlamış sakalı, hayranlık ve şükran dolu bakışıyla, Türkiye diyor, bize yardımı en hızlı getiren ülke… KardeÅŸlerimiz sarıyor yaralarımızı diyor...Ãœlkesinde savaÅŸ meydanlarını andıran manzaralar karşısında da oldukça tedirgin ve üzüntülü... NATO kuvvetleri ile Pakistan ordusu arasındaki koordinasyonsuzluktan ÅŸikayetçi…Onlarca sivil ölüyor hergün diyor, içinin acıdığı her halinden belli…Sitemle, bırakın biz halledelim diyor…

PeÅŸaver’de geniÅŸ bahçeli taÅŸ bir ev…Avluda Gülsüm adında bir aÄŸa eÅŸi…Samimi ve sevgi dolu bir tavırla karşılıyor bizi... Pembe ÅŸalı, bilge bakışı, güçlü duruÅŸuyla otoriter bir hanımaÄŸa…Bir el iÅŸareti ile diziliyor hizmetliler, bir bakışıyla ikramlar baÅŸlıyor…Annesine inat sessiz kızı, sevmem siyaseti diyor, kenara çekiliyor…HanımaÄŸa ise dertli…Rüşvet ve yolsuzluktan yakınıyor...Yakında siyasette beni de göreceksiniz diyor..

Hayrabad kasabasında selzedelere yardım için çabalayan bir Türk… Mehmet isminde bir öğretmen...Kilometrelerce uzaktan gelmiÅŸ… Yaşıyor gurbeti yıllardır, bayramda da uzak ailesinden…Bu eyaletteki 30 milyon insanın yüzde 70'i yokluk çekiyor diyor…

Pakistan'da milyonlarca insan “Kimse Yok mu” diyor...Ä°ki binden fazla kiÅŸinin hayatını kaybettiÄŸi selin ardından harabeye dönmüş sokaklarda Türkiye’den gelecek yardımlar gözleniyor sabırsızlıkla...En yakın gördüğü dostuna güveniyor milyonlarca Pakistanlı...Türk kardeÅŸlerinden bekliyor gelecek yardımları...

Ä°slamabad'da Alamgir adında Pakistanlı bir iÅŸ adamı...Gözleri dolu, Türk okulları diyor, dürüst olmak gerekirse, Türk BüyükelçiliÄŸinin 60 yılda yaptığını, 2-3 yılda gerçekleÅŸtirmeyi baÅŸardı burada diyor, yürekten teÅŸekkür ediyor...Gönüllerde Türkiye sevgisi…Karşılıksız, samimi… Muhammed Ä°kbal'in sesi yankılanıyor Minare-i Pakistan'da... Esra BÄ°LGİÇ / SAMANYOLUHABER